|
Söylenecekleri bir kenara elinin düzü ile itti. Tersi iyice yorulmuştu çünkü, uyanmaları da terstendi… Bunların bir anlamı var mıydı onu düşünmeye çalışıyordu… Tersinden kalksa, düzünden kalksa, yan yatsa, sırtüstü, yüzükoyun… Fark etmiyordu pek fazla… Genelde kızgın uyanıyordu sabahlara… Daha elleri açılmadan… Uyuşuyordu kolları… İnsanlar bu ara üzgündüler… Neredeyse hepsi…
Yüzleri asık, kaşları çatık geziyorlardı sokak boylarında… Ve sanırım hepsi tersinden kalkıyordu… Düzü yoktu bu kaosun… İki ters bi düz yapmadan örülmüyordu çileleri… … Uzaktan geliyordu… Sakalları traşlı, gözleri kocaman, ve üstü bir yolcunun olması gerektiğinden çok daha fazla temiz ve ütülü… Yollara düşmüştü… Bir yol bulabilmek için… Kapatmışlardı çalıştığı iş yerini… Pes etmedi… Edemezdi… Yıllar öncesinden söz verip te bir emanet bildiği kadına iyi bakmaya söz vermişti… Bu nedenle de yaz, kış demeden canını dişine, dişini etine, etini canına takıp sevdiğinin boynuna mücevherler takmak için çırpınırdı… Mücadeleciydi… Gözlerinin altında kısılmış bir sessizlik yoktu… Söylüyordu… En son kömür ocaklarında çalıştı… Üç dil biliyordu… Sıkılıyordu… Siyah ve kalorisi yüksek taşlarla zaman zaman farklı dillerde konuşuyordu… Ve üzerine çökmemeleri için iknaya uğraşıyordu… Titiz bir adamdı… Ne iş yaparsa yapsın buna hassasiyet gösterirdi… Dışarıda çalıştığı zamanlar boyunca biraz savruk yaşasa da tertibi vardı, kendi dağınıklığı içinde… Beş ayı geçmişti eşiyle görüşmeyeli… Kömür ocaklarından geliyordu… Bir hayatı ancak bu kadar bölüşebilirdi bir çift… Beklemeyi biliyordu kadın… Adam ihmal etmiyordu bu yüzü naif olan kadını… Sonra dağlar açtılar gökyüzünün içinden… Diğer insanlara örnek oluyorlardı… Bu mücadeleci ruh kaybolmadan atıyordu yürekleri… Küçük bir evin penceresiz odasında… Adam tekrar döndü kömür ocaklarına… Üstüne yıkıldı bir kazma darbesiyle… Gülümseyerek öldü… Kafasındaki lamba sessizliğin ve karanlığın için çıkan toz bulutunun üzerinde ince bir siluet gibi duruyordu… Gördüler… Adını altı kişi aynı bağırdı… Hayat ezmişti bu genç adamı… Kadın ağlamadı ölüm haberine… Onurlu mücadelenin içersinde bu da olabilir dedi… Ömrünün sonuna kadar bir başka adam gözlerine bile bakamadı… …. Yaşamın içinde yedi ayrı bölgede, milyonlarca insan dolaşıyor… Farklı diller konuşuyorlar… Aynı memleket içersinde… İş içinde iş çıkarıyorlar kimi zaman… Ama seviyorlar bu ülkenin her karışını… Hatta hudutlarda nöbet tutuyorlar… Sancak bekliyorlar… Kurt kovalıyorlar… Ama tersten uyanıyorlar bu ara… Maden işçisinin onurlu mücadelesinin ardından yatan ve yıllardır devam eden bu ölüm haberlerine artık tahammülleri yok… Tersten kalkıyor insanlar bu sıra… Terside yok düzüde, yüzüde… Sıkılıyorlar üçüncü sayfa haberlerine… İhmalkârlıklara… Boşvermişliklere… Yemekleri beğenmiyorlar… Sohbetleri… Sabahları, akşamları… Ters gidiyor bu aralar bir şeyler… Bir şeyler söylüyorlar… Duymuyorlar…
 |
