|
Bir günahının olup olmadığı benim umurumda değil… Allah var ve o çekiyor sorguya sırayla, bir mahşerin ortasında… Mahşer kalabalığı falan olmaz sistemlidir öbür dünya… Herkes verir hesabını zamanında… Sonrası bir çığlık kadar yakın… Bu dünya, öteki dünya, biz başka dünyaların insanlarıyız, ama ikimizde canlıyız…
…. Söylemler bitmez evren içinde… Evvel zaman, kalbur saman içinde… Ne zamanı ne samanı geri getiremiyorsun… Biri geçip gidiyor… Öteki öğütülüp… Benim anlatmak istediğim üç yaşındaki bir çocuğun ciğerlerini şişirerek üflemesi… O da benim gibi şişireceğini sanıyor dünyayı… … Minibüs durağında iki sevgilinin kısa sayılmayacak bir mesafeye yönelik vedalaşma sahnelerine denk geldi… Başparmağı ağzının içinde, gözleri kocaman bakıyordu… Çift birbirine sarıldı… Kadın, erkeğin göğüs boşluğuna kafasını gömdü… Adam tek eliyle saçlarını okşuyordu… Gitmesini istemese de bu kısa süreli vedalaşmalar olmalıydı şu andaki yaşamsal döngünün içersinde… Çocuk vardı… Eli babasının elinde… Minibüsün iki metre gerisinde… Adam, kadının omzu üzerinden bu ufaklıkla göz göze geldi… Çocuk çok acıklı baktı bu veda sahnesine… Gitmesini belli ki oda istemiyordu… Ciğerlerine kocaman bir hava çekti… Offf çekti… Sanırım büyümekten ve hasret çekmekten, özlemekten, beklemekten sıkılacaktı… Ya da bir filmde görmüş olabilirdi yaşanılan bu sahneyi… Kadının gözleri buğulandı… Adam onu alnından öptü… Beklemeyi bilmek bir erdemdir… Bekleyebilmek ve hak etmek… Kadının gözlerinde bir eminlik vardı bu sefer… Adam küçük çatlakları çamurla sıvayamayacak kadar yorgun… Kadın bir daha çatlak açmayacak kadar olgundu… İşte böyle onların ilişkisi üç bebeğin doğumunun gerçekleşebileceği bir zaman dilimine gelmek üzere… Hiç tanımadıkları bir çocuk veda sahnesine kaşlarını üçgen yapacak ve yanaklarını şişirecek kadar üzülmekte… Sonra otobüs uzaklaştı… Adam birkaç dakika yola baktı… Elindeki su şişesinde az evvel kadının içtiği sudan arta kalanları yola döktü… Çabuk dönsün diye… Daha birkaç vedalaşma sahneleri olacaktı… Hatta adamın ki biraz uzun sürecekti… Bu kez kadın dökecekti suyu saçları kısalan adamın arkasından… Ama sonra kavuşacaklardı… Bir ömrün sonsuzuna kadar… Dünyanın yerle bir olmasına kadar… Kimse vedalaşmayacaktı artık… Belki çocukları olacaktı yıllar sonra… Ve işte o çocuk bakacaktı bu kez genç bir çiftin veda sahnesine… Neyse durun şu çocuğa bir şeker alayımda morali yerine gelsin… Canı baya sıkılmışa benziyor…
 |
