Başlığından önce anasından metinsiz bir özürlü anadildik biz
Kim algılayamıyorsa söylenenleri
En çok oydu piç…
Ve bu piçleşme halinden en çok muzdarip(siz)
Umarsız…
Takıntısız…
Çünkü takıntı sözcüğünden dahi haberdarsız çocuklar…

Tenindeki uyumundan kaderine yol sızanlar oldu…
Hepsi karaydı…
Yazıları…
Tırnakları…

Bakirliği bozulmamış temiz sabahlara uyanıyorlardı…
Kirli olan,
Pas tutacak kadar küfrü  içinde pişirmiş yataklar ve duvarlardı…
Bilmem hangi akrabasıyla bir akrabasız evlilik yapacak bu bahar…
Küfürlü bakireliklerden edepsiz bakirliklere döl tutamazsa…
Kumalaşacak…
Kumsallaşarak susuz bir köyde…

Elbette ölçüsünde yalan barınacak…
Elbette gözyaşı…
Sargıya alınmış,
“Affet Allahım”lı sövgüler elbette…
Bir Allahsız da affet Allah’ım der!
Özgürlükse,
Özgürlük!
Affet Allah’ım diyebilmeli herkes,
Bırak Allahsızlığı!..

Sarahatun Demir

0 Yorum